Εντός της συλλογής η μνήμη γίνεται τόπος επιστροφής και το βλέμμα βαθύ καταφύγιο. Σπίτια, αυλές, χώματα, βροχές, λουλούδια και απόντα πρόσωπα φωτίζουν έναν κόσμο όπου ο έρωτας, η απώλεια και η αγάπη συνομιλούν αθόρυβα. Με λόγο λιτό, τρυφερό κι εσωτερικά δραστικό, η ποιήτρια ανιχνεύει τα ίχνη που αφήνει ο χρόνος στην ψυχή.
Ποιήματα για όσα χάθηκαν, για όσα επιμένουν να ανθίζουν, για κείνη τη μυστική δύναμη που μας κρατά όρθιους μες στη θλίψη.
Ποίηση εξομολογητική και φωτεινή, που κοιτάζει τον πόνο χωρίς να του παραδίδεται.
“Στα μάτια της” λοιπόν των εκδόσεων Ιωλκός, κρύβονται όσα ποτέ δεν γίνανε τραγούδι από την Μάρθα Βρυσούλη – Ξυτάκη. Αρκεί να τολμήσετε να κοιτάξετε μες στ’αβαθή αυτής της συλλογής το οίδημα της αγάπης που δεν θεραπεύεται, της απουσίας τη σκιά που ‘ναι πάντα ένα πηγάδι δίχως νερό ή ένα κλεισμένο σπίτι. Η ποιήτρια ανοίγει ορθάνοιχτα τα παράθυρά του. Μες στον κόρφο της μεγαλώνει λέξεις και άυλα φιλιά.
>>>
