Ένας ποιητικός μονόλογος, ένα βιβλίο σαν ψίθυρος από τον βυθό. Η Οφηλία, όχι πια η σιωπηλή ηρωίδα του Άμλετ, μα μια γυναίκα που επιστρέφει για να αφηγηθεί — με τη γλώσσα της απώλειας, της αγάπης και της μνήμης.
Μέσα από μια σειρά εσωτερικών θραυσμάτων, η Οφηλία μιλά για τον έρωτα που έγινε πληγή, για τον κόσμο που δεν χώρεσε την ευαισθησία της, για τη βουβή φωνή που ζητά δικαίωση.
Ένα βιβλίο για τις γυναίκες που δεν ακούστηκαν.
Για τους ανθρώπους που αγάπησαν ως την άκρη της σιωπής.
Για εκείνους που επιστρέφουν πάντα στο νερό - όχι για να πνιγούν, αλλά για να θυμηθούν ποιοι είναι.
Η τρέλα είναι απλώς μια σιωπή που δεν ακούστηκε έγκαιρα.
Μέσα από μια σειρά εσωτερικών θραυσμάτων, η Οφηλία μιλά για τον έρωτα που έγινε πληγή, για τον κόσμο που δεν χώρεσε την ευαισθησία της, για τη βουβή φωνή που ζητά δικαίωση.
Ένα βιβλίο για τις γυναίκες που δεν ακούστηκαν.
Για τους ανθρώπους που αγάπησαν ως την άκρη της σιωπής.
Για εκείνους που επιστρέφουν πάντα στο νερό - όχι για να πνιγούν, αλλά για να θυμηθούν ποιοι είναι.
Η τρέλα είναι απλώς μια σιωπή που δεν ακούστηκε έγκαιρα.
