Από μικρό παιδί η έμπνευση, η δημιουργικότητα, η επιθυμία για κάτι πρωτότυπο και διαφορετικό από τα τετριμμένα μου ερχόταν πάντα τις βραδυνές ώρες (τραγούδια, θεατρικά κείμενα, στίχους κ.λπ. Διαπιστώνοντας λοιπόν την λαχτάρα των παιδικών προσώπων για την εκμάθηση του μαγικού κόσμου της Μουσικής και του αλφάβητου της, μου ήρθε η ιδέα να βρω έναν διασκεδαστικό και ευχάριστο τρόπο για να μάθω σε αυτά τα παιδικά χαμόγελα τις νότες. Έτσι λοιπόν ένα βράδυ σκέφτηκα, να γράψω ένα παραμύθι όπου κάποιες λέξεις θα περιείχαν το μουσικό αλφάβητο, μετά γίναν 2 και μετά 3 τα παραμύθια. Δεν ησύχασα όμως, ήθελα να ολοκληρώσω αυτή την έμπνευση μαθαίνοντας στα παιδιά τις νότες τραγουδιστά. Δανείστηκα λοιπόν τη μελωδία "Χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ" και έγραψα τους στίχους, οι οποίοι διευκρινίζουν ακριβώς τη θέση της κάθε νότας στο πεντάγραμμο. Έτσι μαθαίνοντας το παιδί από έξω το τραγούδι ξέρει ακριβώς που βρίσκεται η κάθε νότα και δεν τις ξεχνάει ποτέ.