Ως επαγγελματίας μουσικός έχει πραγματοποιήσει πλήθος εμφανίσεων σε όλη την Ελλάδα — από μουσικές σκηνές και ξενοδοχεία έως δημοτικά θέατρα και φεστιβάλ. Παράλληλα, έχει συνθέσει δικά του τραγούδια, με τη στιχουργική να τον φέρνει σταδιακά πιο κοντά στην ποίηση. Αυτό το πέρασμα δεν ήταν απλώς καλλιτεχνικό — ήταν υπαρξιακή ανάγκη· μια ανάγκη για βαθύτερη έκφραση.

Η ποίηση για τον ίδιο αποτελεί τρόπο καταγραφής σκέψεων, εσωτερικών αναζητήσεων και κοινωνικών προβληματισμών. Αντλεί έμπνευση από την καθημερινότητα, τη σύγχρονη πραγματικότητα, και την επιθυμία για έναν πιο ανθρώπινο κόσμο. Έχει τιμηθεί με έπαινο από τον Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας-Κύπρου για τη συμμετοχή του στην ανθολογία «Παιδί… δικό μας», με θέμα τα παιδιά του πολέμου.

Η πρώτη του ποιητική συλλογή, «Η Αντίκρουση του Πολέμου – Ποιήματα για Παιδιά και Ενήλικες», αποτελεί μια γέφυρα ανάμεσα στον παιδικό ιδεαλισμό και την ενηλικίωση, φωτίζοντας με τρυφερότητα αλλά και ένταση τις αντιφάσεις της ανθρώπινης εμπειρίας.

Γράφει γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Γιατί η τέχνη, όπως και η αγάπη, δεν είναι επιλογή – είναι τρόπος ύπαρξης.