Από όλες τις «Μεγάλες Κυρίες» της χρυσής εποχής του αγγλικού μυστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των Μάρτζερι Άλινγκχαμ, Άγκαθα Κρίστι και Ντόροθι Λ. Σέιερς, μόνο η Νγκάιο Μαρς επέζησε και δημοσίευσε τα έργα της τη δεκαετία του 1980. Σε ένα διάστημα πενήντα ετών, από το 1932 έως το 1982, η Μαρς έγραψε τριάντα δύο κλασικά αγγλικά αστυνομικά μυθιστορήματα, τα οποία κέρδισαν διεθνή αναγνώριση. Δεν έβλεπε πάντα τον εαυτό της ως συγγραφέα, αλλά αρχικά σχεδίαζε μια καριέρα ως ζωγράφος.

Το πρώτο μυθιστόρημά της, Ένας άνθρωπος νεκρός (1934), το οποίο έγραψε στο Λονδίνο το 1931-32, παρουσίαζε τον ντετέκτιβ επιθεωρητή Ρόντερικ Άλεϊν: έναν συνδυασμό του Λόρδου Πίτερ Γουίμσεϊ του Σέιερς και ενός ρεαλιστικά απεικονισμένου αστυνομικού στην εργασία. Καθ' όλη τη δεκαετία του 1930, η Μαρς ζωγράφιζε περιστασιακά, έγραφε θεατρικά έργα για τοπικές ομάδες ρεπερτορίου στη Νέα Ζηλανδία και δημοσίευε αστυνομικά μυθιστορήματα. Το 1937, η Μαρς πήγε στην Αγγλία για ένα διάστημα. Πριν επιστρέψει στην πατρίδα της, πέρασε έξι μήνες ταξιδεύοντας στην Ευρώπη.

Όλα τα μυθιστορήματά της παρουσιάζουν τον Βρετανό ντετέκτιβ της CID, Ρόντερικ Άλεϊν. Αρκετά μυθιστορήματα παρουσιάζουν τις άλλες αγάπες της Μαρς, το θέατρο και τη ζωγραφική. Αρκετά διαδραματίζονται γύρω από θεατρικές παραγωγές (Enter a Murderer, Vintage Murder, Overture to Death, Opening Night, Death at the Dolphin, και Light Thickens), και δύο άλλα αφορούν ηθοποιούς εκτός σκηνής (Final Curtain και False Scent). Το διήγημά της "I Can Find My Way Out" ("Μπορώ να βρω την έξοδο μου") διαδραματίζεται επίσης γύρω από μια θεατρική παραγωγή και είναι η προηγούμενη "υπόθεση Δία" που αναφέρεται στο "Opening Night". Ο Άλεϊν παντρεύεται μια ζωγράφο, την Άγκαθα Τρόι, την οποία γνωρίζει κατά τη διάρκεια μιας έρευνας (Artists in Crime), και η οποία εμφανίζεται σε πολλά μεταγενέστερα μυθιστορήματα.