Ο Jacques Bouchard γεννήθηκε στο Κεμπέκ στα 1940. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Λαβάλ του Κεμπέκ. Έμεινε στην Ελλάδα από τα 1965 ώς τα 1970 και ειδικεύτηκε στις νεοελληνικές σπουδές υπό την καθοδήγηση του Κ. Θ. Δημαρά. Κατά την ίδια περίοδο παρακολούθησε μαθήματα νεοελληνικής του Γ. Μπαμπινιώτη και συμμετείχε στις εργασίες του Κέντρου Νεοελληνικών Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών ως ελεύθερος συνεργάτης. Στα 1970 υποστήριξε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τη διδακτορική του διατριβή με θέμα τον Γεώργιο Τερτσέτη· εισηγητής ήταν ο Γ. Π. Σαββίδης. Διετέλεσε καθηγητής αρχαίας και νέας ελληνικής στο Πανεπιστήμιο Λαβάλ από τα1970 ώς τα 1973. Από τα 1973 είναι καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας και διευθυντής του Προγράμματος Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ. Έχει εκλεγεί στα 2001 πρώτος κάτοχος της Έδρας Φ. Β. Παπαχρηστίδη στο Πανεπιστήμιο McGill και έχει διοριστεί διευθυντής του νεοσύστατου Διαπανεπιστημιακού Κέντρου Νεοελληνικών Σπουδών του Μοντρεάλ. Είναι μέλος της Ακαδημίας Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών της Βασιλικής Εταιρείας του Καναδά. Τα κυριότερα επαγγελματικά του ενδιαφέροντα είναι ο ελληνικός Διαφωτισμός, ο ελληνικός Υπερρεαλισμός και η λογοτεχνική μετάφραση. Έχει δημοσιεύσει με γαλλική μετάφραση μια κριτική έκδοση των Φιλοθέου Παρέργων του Νικόλαου Μαυροκορδάτου καθώς και τη μετάφραση της Υψικαμίνου (Actes Sud, 1991) και της Ενδοχώρας (L' Harmattan, 2001). Έχει μεταφράσει στη γαλλική, εκτός από τον Εμπειρίκο, ποιητές και συγγραφείς όπως ο Μ. Σαχτούρης, ο Ν. Εγγονόπουλος, ο Ε. Κακναβάτος, ο Π. Μάτεσις, η Μ. Καραπάνου, η Ζ. Ζατέλη, κ.ά. [πηγή: εκδόσεις Άγρα]
