Η εξ αντικειμένου πραγματικότητα και το πλαίσιο του φαντασιακού δεν τελούν κατά συνέπεια σε καθεστώς μιας δεινής αντιπαλότητας. Συνυπάρχουν σε ένα ορατό πλέγμα διαλεκτικών εναλλαγών υφολογικών τρόπων. Η στιχική πρόνοια, διορθώνοντας ορισμένες αντιλήψεις για τον κόσμο, οι οποίες είναι μάλλον παραπλανητικές, συμβάλλει αποφασιστικά σε μιαν εκ νέου θεώρηση του προκαθορισμένου χωροχρόνου. Κοντολογίς, η εν λόγω συλλογή συνιστά μιαν άρτια, φρονώ, συγκλήρωση καταστατικών στοιχείων μιας αναστοχαστικής, αναδημιουργικής ποιητικής φύσης. >>>
