Mια πολιτική σάτιρα που κοιτάζει την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία εκεί όπου οι κάμερες κλείνουν: στους διαδρόμους, στα διαλείμματα, στα πηγαδάκια πριν και μετά τις αποφάσεις. Δώδεκα αυτοτελείς ιστορίες, εμπνευσμένες από την καθημερινή τριβή με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, ο Φονξιονάριος ακολουθεί έναν Έλληνα ήρωα στην καρδιά της λεγόμενης «ευρωφούσκας». Τα δώδεκα αστέρια της ευρωπαϊκής σημαίας γίνονται ένας ιδιότυπος χάρτης περιπλάνησης. Κάθε αστέρι φωτίζει μια διαφορετική όψη της υπόσχεσης μιας Ευρώπης που προστατεύει, διαπραγματεύεται, συμβιβάζεται και συχνά κουράζεται.
Η αξία του βρίσκεται στην οξυδερκή παρατήρηση ενός κόσμου που ο συγγραφέας γνωρίζει από κοντά, στη γλώσσα της γραφειοκρατίας που μετατρέπεται σε λογοτεχνικό υλικό και στη μελαγχολία που διαπερνά το χιούμορ.
>>>
Οι δώδεκα μυθιστορίες του βιβλίου συνδέονται ακατάλυτα μεταξύ τους σχηματίζοντας μία μικρή νουβέλα με αρχή, μέση και τέλος, η οποία διαδραματίζεται στις Βρυξέλλες, την πιο ευρωπαϊκή από όλες τις πόλεις, την καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο συγγραφέας εστιάζει στα προβλήματα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η ΕΕ, τα οποία μας απαριθμεί και ο Παπανδρόπουλος με σαφήνεια στην αρχή του βιβλίου:
>>>
Ιδιαίτερα λειτουργική είναι η επιλογή των δώδεκα «μυθιστοριών». Η αποσπασματική αυτή δομή επιτρέπει στον συγγραφέα να δημιουργήσει ένα μωσαϊκό της ευρωπαϊκής καθημερινότητας: συνεδριάσεις, emails, non-papers, talking points, διάδρομοι, μπαρ, προσωπικές σχέσεις, ερωτικές ενοχές και πολιτικές αποφάσεις. Το ιδιωτικό και το δημόσιο δεν είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι που τέμνονται συνεχώς. Ο υπάλληλος που υπερασπίζεται το ευρωπαϊκό οικοδόμημα το πρωί και μπορεί το βράδυ να αμφισβητεί την ίδια του τη ζωή. >>>
