Οι αναμνήσεις συγκροτούν ένα μωσαϊκό από θραύσματα που αντανακλούν την προσωπική συναίσθηση μιας ζωής σπαραγματικής και σπαρακτικής, ανέντακτης κι ανυπάκοης, αυθεντικής και εύτρωτης.
Η Αντιγόνη ήταν θαρρείς και σε άλλον τόπο να είχε γεννηθεί, μακρινό, παράλληλο με τον δικό μας. Μέσα της το ένιωθε ότι της έλειπε μια άλλη εποχή. Μια Αντιγόνη συγχρόνως με αυτήν υπήρχε, σε κάποιο σημείο του αέναου χρόνου να την περιμένει. Μιαν άλλη ζωή ζούσε.
