Ένα σπίτι που μοιάζει εγκαταλελειμμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση γίνεται πόλος έλξης για τρεις εφήβους που είναι αποφασισμένοι να μην γυρίσουν νωρίς στα σπίτια τους. Ένας άντρας που προσπαθεί να αγνοήσει τις τραυματικές μνήμες της παιδικής του ηλικίας επιστρέφει ύστερα από δεκαετίες στον γενέθλιο τόπο του. Η βία που θα ξεσπάσει αρχίζει και τελειώνει σαν σε όνειρο μέσα σε ένα φαράγγι. Εκεί το σούρουπο μπορεί κανείς να δει περίεργες μορφές –άλλοτε πεσμένες στα τέσσερα, άλλοτε όρθιες– να προχωρούν με πείσμα ανάμεσα στα βράχια.
Μια νουβέλα για το Κακό και τις μεταμορφώσεις του, με φόντο μια πραγματικότητα που είναι τόσο ρευστή ώστε τίποτα δεν είναι βέβαιο.
Υπάρχει μια σκηνή στη νουβέλα του Γιάννη Νικολούδη Κόκκινο φαράγγι που δύσκολα αφήνει τον αναγνώστη ήσυχο: ο άντρας στο φαράγγι, τραυματισμένος, με τη σάρκα στο κεφάλι σαν πατημένο λουλούδι, να κοιτάζει τα χέρια του σαν να μην του ανήκουν. Δεν είναι η βία αυτή καθαυτή που αιφνιδιάζει, είναι ο τρόπος που το τοπίο τον απορροφά αθόρυβα, σαν να μην υπήρξε ποτέ. Αυτή η αίσθηση διατρέχει ολόκληρο το βιβλίο και καθορίζει τη σχέση του αναγνώστη με αυτό που διαβάζει. >>>
Πρόκειται για μια νουβέλα όπου η αφήγηση, οι χαρακτήρες και το τοπίο συνδέονται στενά, δημιουργώντας ένα αφηγηματικό πεδίο που ξεπερνά τον απλό χρονικό άξονα της ιστορίας. Το έργο εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη, την παιδική ηλικία, την ενηλικίωση και το εσωτερικό ταξίδι του ανθρώπου, θέτοντας παράλληλα μια θεμελιώδη ερώτηση: πώς η εμπειρία του Κακού και των αδιεξόδων μεταμορφώνει τον ψυχισμό μας και την αντίληψή μας για τον κόσμο. >>>
Το σκοτεινό και ανοίκειο, το ανησυχητικό και το κακό ως παράσταση, ολοένα και περισσότερο εμφανίζονται στην ελληνική λογοτεχνία με μεγαλύτερη συχνότητα. Από το country gothic του Κωνσταντίνου Δομηνίκ και του Χρυσόστομου Τσαπραϊλη έως τη λαογραφική αποτύπωσή του με το βιβλίο Ο άλιωτος και άλλες ιστορίες με βρυκόλακες (εκδ. Ροές) που επιμελήθηκε ο Γιώργος Θάνος. Η περίπτωση του Γιάννη Νικολούδη με το ... >>>
