Το παιχνίδι της στάχτης, συγκροτεί έναν ποιητικό χώρο όπου η γλώσσα δεν λειτουργεί ως παρηγορητικός μηχανισμός, αλλά ως εργαλείο οξύτητας. Πρόκειται για μια ποίηση που αποφεύγει συνειδητά τη ρητορική της λύτρωσης και επενδύει σε μια αισθητική της ακρίβειας, της αφαίρεσης και της εσωτερικής έντασης. >>>
