Ο ποιητής θρηνεί για την απώλεια του εαυτού μας και περιγράφει το μοναχικό ταξίδι προς την αυτογνωσία και αυτοβελτίωση, διερευνώντας τις δυνατότητες αυτοΐασης, που μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε και οφείλουμε να προσφέρουμε στον πονεμένο μας εαυτό.
Κάποιοι, γενναίοι, βρίσκουν το θάρρος να ζητήσουν βοήθεια και τα καταφέρνουν.
Κάποιοι άλλοι, με παιδικές ακόμα ψυχές, χάνονται στις πράξεις και στα εμπόδια που το ίδιο το μυαλό δημιουργεί, παλεύουν σε φαντασιωτικές καταστάσεις, μοιραία ηττώνται και τελικά, εγκαταλείπουν.
