Η κατά κοινή ομολογία καλύτερη ποιήτρια της λεγόμενης γενιάς του ’80, Μαρία Κούρση, στον παρόντα τόμο, όπως και σε προηγούμενους, διαχειρίζεται το ποιητικό της σώμα βάσει συμβόλων, στα οποία θα αναφερθούμε αναλυτικά παρακάτω. Πράγματι, η δημιουργός θέτει τις ιδέες της, τις απόψεις της, τα συναισθήματά της, την ευαισθησία της αλλά πάνω απ’ όλα την τεχνική της στην κατασκευή ποιημάτων, τα οποία, όπως ... >>>
Η ποίηση, στην πιο ειλικρινή της μορφή, δεν είναι τίποτε άλλο από μια απόπειρα τιθάσευσης του χάους που προκαλεί το πέρασμα του χρόνου. Στη νέα της συλλογή με τίτλο «Ο χρόνος σε τίτλους», η Μαρία Κούρση επιχειρεί ακριβώς αυτό: να βάλει επικεφαλίδες στο άυλο, να ορίσει το ρευστό και να σκηνοθετήσει την ίδια τη φθορά και την αναγέννηση πάνω στο «σανίδι» της γραφής. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται απλώς, αλλά παρακολουθείται ως μια θεατρική πράξη, όπου ο αναγνώστης καλείται να γίνει θεατής σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις «κυκλοφορούν συνεχώς» και οι έννοιες αποκτούν σώμα. >>>
