Ο τίτλος «Εμπάργκο» λειτουργεί συμβολικά, εκφράζοντας τον αποκλεισμό της ζωής και των ονείρων. Η ποίηση του Αλκαίου είναι βαθιά πολιτική και υπαρξιακή. Στον στίχο του αποτυπώνεται η ατμόσφαιρα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας και, μαζί της, η διάψευση των προσδοκιών για μια ουσιαστική κοινωνική και πολιτική αλλαγή. Η αρχική αισιοδοξία υποχωρεί μπροστά στην απογοήτευση, τον συμβιβασμό και την αίσθηση ότι οι μεγάλες συλλογικές προσδοκίες δεν δικαιώθηκαν. Τη γραφή του διαποτίζουν η θλίψη, το αδιέξοδο και η πικρία, χωρίς όμως να απουσιάζουν η ειρωνεία και η βαθιά ανάγκη για έναν διαφορετικό κόσμο. >>>
