Γυναίκα: Γιαγιά, Μάνα, Κόρη, Αδερφή, Ερωμένη, Σύντροφος, Σύζυγος, Χήρα, Εργαζόμενη ή Νοικοκυρά, Μορφωμένη ή Αμόρφωτη, Ηγερία. Γυναίκα: Ανάγκη, Πάθος, Στολίδι του άντρα. Γυναίκα: Παλεύει με δύναμη ψυχής για τη ζωή και τον έρωτα, διεκδικεί, γεφυρώνει το πριν και το μετά κι όμως είναι πάντα αιχμάλωτη κάποιων αόρατων δεσμών, λεπτοδουλεμένων από εξειδικευμένους τεχνίτες, που αν θελήσει να τα σπάσει, αισθάνεται μύρια χέρια να την σπρώχνουν στον κοινωνικό καιάδα. Εξωτερικά η διαφορά τους βρίσκεται στο «έχειν». Εσωτερικά το σφίξιμο των λουριών είναι ίδιο, απλά αλλάζει το υλικό και ο τρόπος. Θα καταφέρουν άραγε, οι ελεύθερες εγκλωβισμένες ηρωίδες της καθημερινότητας, μέσα στην αμάχη με ορατούς και αόρατους πλασματικούς εχθρούς, να κρατήσουν ένα κομμάτι του εαυτού τους ζωντανό; Θα καταφέρουν να ξεκλειδώσουν τα κλουβιά τους, τα καμωμένα με ιδέες, στερεοτυπικές αντιλήψεις, αξίες, προκαταλήψεις και να κυνηγήσουν το όνειρο; Θα καταφέρουν να σπάσουν τις αλυσίδες που φυλακίζουν τη σκέψη και την ψυχή ή θα χορέψουν στου ανέμου τον ρυθμό; Και ο άντρας; Είναι θύτης ή θύμα των επιλογών του και των συγκυριών;
Η συγγραφέας με ένα λόγο δραστικό διέρχεται τις δεκαετίες, δεκαετίες που οδήγησαν στην αστικοποίηση, καθώς το « κλεινόν άστυ» συγκέντρωνε όλες τις παραγωγικές δυνάμεις της πατρίδας και γινόταν συνώνυμο της προκοπής, της προοπτικής, της ευημερίας.
>>>