Το ετήσιο ραντεβού στα θερμά λουτρά διαταράσσει η παρουσία λεπιών στον ουρανό. Η εμπειρία μιας συναυλίας των Στέρεο Νόβα στην Ελευσίνα αποτυπώνεται σε μία ξεχασμένη πολαρόιντ. Ένας κυκλικός αντιφωνικός χορός στα Τζουμέρκα ξεδιπλώνει σφιχτοδεμένα συναισθήματα. Ο Σαμψών επανεμφανίζεται στο Δουργούτι. Μία ασταμάτητη σειρήνα, ένας ημιτελής ιστός αράχνης, ένα σκοινί ιστιοπλοΐας και μία επίσκεψη σε ένα διαδραστικό μουσείο· επιδρούν καταλυτικά στις ζωές των προσώπων αυτής της συλλογής δώδεκα διηγημάτων. Δυνητικοί ή πραγματικοί τόποι συμπλέκονται με εκδοχές της πραγματικότητας, αναδεικνύοντας αγωνίες και πυροδοτώντας πάθη, που γίνονται ιστορίες.
Κεντρικός άξονας της συλλογής της είναι η αμφιθυμία ανάμεσα στην επιθυμία και στον φόβο, στην ανάγκη για εγγύτητα και στην αδυναμία επικοινωνίας, στην αγάπη και στην υποδόρια βία που μπορεί να τη διαβρώσει. Οι σχέσεις, ιδίως οι ερωτικές είναι πεδία έντασης, όπου η οικειότητα συνυπάρχει με την επιθετικότητα. >>>
Το διήγημα είναι δύσκολο είδος. Ο συγγραφέας δεν έχει στη διάθεσή του εκατοντάδες σελίδες για να αναπτύξει με την άνεσή του ιστορία και ήρωες. Πρέπει να αρπάξει αμέσως την προσοχή του αναγνώστη και να καταφέρει να του μεταδώσει μια ολοκληρωμένη και δυνατή εμπειρία με λίγα μέσα και σε σύντομο χρόνο. Αυτό είναι το κατόρθωμα της Μιλένας Ζαφειροπούλου, η οποία με κοφτερό λόγο και δυνατές ιδέες διηγείται ιστορίες που σου καρφώνονται για μέρες στο μυαλό, αν όχι για πάντα. >>>
