«Πότε με ανάλαφρο χιούμορ και πότε με τρυφερό σαρκασμό, ένας έκπτωτος ποιητής του σαραγιού ζωντανεύει τα άνηβα εκείνα αγόρια που, ντυμένα γυναικεία, λικνίζονται στον ατάσθαλο Χορό των Κουταλιών υπό τους ήχους νταουλιών, λύρας και λαούτου, για να πουλήσουν τέλος το κορμί τους στον πρώτο πλειοδότη. Η συνήθεια αυτή γεννήθηκε στην Υψηλή Πύλη προς τέρψη των σουλτάνων γύρω στα 1600 και εξαπλώθηκε με τον καιρό στα πολύβουα καπηλειά της Ιστάμπουλ, όπου γνώρισε τεράστια αίγλη με φαινόμενα μαζικού παροξυσμού αλλά και φονικές συμπλοκές μεταξύ αντεραστών, για να σβήσει στα τέλη του 19ου αιώνα κυνηγημένη απ’ τους Αμπντούλ Χαζίζ και Αμπντούλ Χαμίτ Β’ ως μικρή και ασυμβίβαστη με τον εκσυγχρονισμό, που κέλευε το ξερίζωμα κάθε παρελθοντικής ασέλγειας. […] >>>