Ο Στέλιος, μετανάστης στο Βουκουρέστι, βαδίζει στο χείλος ενός αλλιώτικου γκρεμού. Ο γάμος του με την Αλίνα καταρρέει. Παρότι εξακολουθούν να μοιράζονται την ίδια στέγη, έχουν καταντήσει δυο ξένοι. Ωστόσο δεν είναι έτοιμος να παραδώσει τα όπλα.
«Τι είναι η γνώση, αν όχι μια αλληλεπίδραση ανάμεσα σε δυο χωροχρονικές πραγματικότητες, το άτομο και το περιβάλλον του, δηλαδή μια εμπειρική διαδικασία, και όχι ένας καθρέφτης;» Ζαν-Μαρί Σεφέρ Ως δείγματα γραφής αρκούν δύο ενδεικτικές προτάσεις από τις σελίδες 160 και 304, αντιστοίχως: «Ο κόσμος δεν έχει στερέψει μόνο από ιατρικές επιτυχίες, προ πάντων έχει στερέψει από θαύματα […] Μάστορας, εφευρέτης, κατακτητής, απόψε τούτος ο άνθρωπος γίνεται κάτι άλλο, έτοιμος να πάει να συναντήσει τη χαμένη ζωή του». >>>
