«Η Εξέλιξη επιθυμεί, στις μάχες με αίμα, το όπλο του Αέρα να σκορπίζει τα σύννεφα. Όταν στάζει το κόκκινο στο ατσάλι του ξίφους, τότε μαζί στάζει και ο Έρωτας την πνοή του στον επαναπατρισμό των Δαιμόνων. Πριν και μετά τις μάχες, θα πρέπει απλά να κοιμάσαι με τα μάτια ανοιχτά.
Αν σου παρουσιάζει ενδιαφέρον η ζωή των Αληθινών Μάγων. Και τα κατοπινά τους.
Είσαι η σκιά στη φωτεινή μου αύρα. Ο πάμμαχος ερευνητής μου, εάν το θες.
Ποτέ ολίγωρος και πάντα μετρημένος.
Είσαι το κάθετο οστό που υποστηρίζει την άμυνα της καρδιάς μου.
Στο ξεκίνημα των πλευρών και στο ξεκίνημα των λόγων που τη θωράκισα.
Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για τα όνειρα. Έτσι σκέφτηκα πριν τη θωρακίσω.
Δεν υπάρχει χαρά που να μην έχει αποφασίσει την πράξη της στην απώλεια.
Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος απ` το να αντικατασταθώ.
Κινώντας την Καρδιά και μετακινώντας το Όνειρο στο κάδρο με τα Στοιχεία, μου δίνεις Αξία και με ξεκουράζεις. Δεν ξέρεις πόσο λυτρώνει, κάποτε, κάποιους σαν εμένα, αυτή η ανάπαυση. Δεν ξέρεις πόσους ήλιους φυγαδεύει στο σπέρμα τους.
Όσοι περπάτησαν τα Τρία Βουνά έμαθαν πως δεν μπορείς να αποφασίσεις κάτι, πριν αποφασίσεις το τίποτε. Δεν μπορείς να αποφασίσεις την Αθανασία, χωρίς τη σιωπή των εκλεκτών Τους, αυτών που έγραψαν στην Ιστορία το όνομα της εποχής τους με το χρώμα του στοιχείου. Χρειάζεσαι ζωντανή τη μοναδικότητά σου στην εποχή της Συνείδησης.
Καταλαβαίνεις;
Πρέπει να πάρεις τη θέση μου.
Δεν έχω ζωή εάν δεν αποχωριστώ την τάξη του Εκπαιδευτή.
Δεν έχω μέλλον χωρίς τη μεγάλη Αξία σου».
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]