Από τον Δράκο του μεσημεριού στη Χρυσαλίδα στον πάγο κι από την πόλη στον αρχετυπικό κόσμο της φύσης, ο Γιώργος Βέης μέσα πάντα από μεταβαλλόμενα τοπία εικόνων, εννοιών και ψυχικών διαθέσεων, ξέρει να παραμένει ο ίδιος, είτε ως ταξιδευτής πολιτισμών είτε ως καλλιεργητής λέξεων, επίμονος θηρευτής ομορφιάς, επίμονος αρνητής της πεζότητας θέτει και λύνει ένα διαρκώς αυτοτροφοδοτούμενο αίνιγμα, αυτό της ... >>>