"Σεργιάνι"
Σεργιάνι η μοναξιά, γιαλό-γιαλό.../
Περήφανα σαλπάρουνε τα πλοία./
Χαράζει μες στην ξένη πολιτεία/
κι εσύ πλανιέσαι δίχως γυρισμό./
Στο ίδιο της ζωής σου μυστικό,/
τον ήλιο, τις σκιές, την αγωνία./
Γυρεύεις τη δική σου ευτυχία./
Μα η αλήθεια πια δε ζει εδώ... (από τη σελ. 134 του βιβλίου)
