Γεννήθηκε το 1918 στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες “Ημερήσιος Κήρυξ” (1935-36), “Ακρόπολις” (1936-44), “Μάχη” (1945), και από το 1946 ως το 1965 στην “Ελευθερία” του Πάνου Κόκκα, όπου παρέμεινε για μια εικοσαετία ως συντάκτης, υπεύθυνος ύλης και χρονογράφος, μέχρι τα ‘Ιουλιανά’ του 1965, οπότε και παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας με την πολιτική στροφή της εφημερίδας υπέρ των ‘αποστατών’ της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.
Μετά από μια περίοδο ανεργίας, το 1966 ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας “Ανένδοτος” του Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς και του περιοδικού “Νέοι Δρόμοι”, μέχρι το πραξικόπημα του Απριλίου 1967.
Διετέλεσε σύμβουλος του Γεωργίου Παπανδρέου για ένα διάστημα, καθώς και μέλος του ΔΣ του Εθνικού Θεάτρου, την περίοδο 1963-65.
Έχοντας έντονη συνδικαλιστική δράση, υπήρξε αντιπρόεδρος της Ενωσης Συντακτών (ΕΣΗΕΑ) από το 1963 ως τον Απρίλιο 1967. Μετά το πραξικόπημα του 67, έφυγε στο Λονδίνο όπου παρέμεινε αυτοεξόριστος στη διάρκεια της δικτατορίας, αναπτύσσοντας αντιδικτατορική δράση με συνεχή διαβήματα σε διεθνείς φορείς για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, με αρθρογραφία σε έντυπα του εξωτερικού και με συνεργασίες με αντιδικτατορικές οργανώσεις.
Επέστρεψε στην Ελλάδα με τη μεταπολίτευση του 1974 και εξελέγη πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές της Ένωσης Συντακτών. Παρέμεινε πρόεδρος ως το 1976 οπότε αναγκάστηκε να παραιτηθεί για λόγους υγείας.
Μετά από μακρόχρονη ασθένεια, απεβίωσε το 1991.
Εχει εκδώσει τα βιβλία:
Λασκαράτος, η σκιαγραφία ενός αρνητή– (μονογραφία, 1944)
Μικροί άνθρωποι σε δύσκολες ώρες– (διηγήματα, 1945)
Σινά, το θεοβάδιστον όρος χωρίς θεούς– (ταξιδιωτικό, 1956)
Η Γη της Επαγγελίας – (ταξιδιωτικό, 1958)
Ο καιρός της προσδοκίας– (μυθιστόρημα, 1958)
Γεώργιος Παπανδρέου, στις κρίσιμες ώρες της Ελλάδας και της δημοκρατίας (χρονικό, 1974)
Απόηχοι μιας εφταετίας – (χρονογραφήματα 1972-74, εκδ. 1977)
(Πηγή https://spyrosyannatos.com/)
