Ο Κωνσταντίνος Ζαβιτζιάνος ήταν σημαντικός Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος, γεννημένος στην Κέρκυρα το 1877. Σπούδασε νομικά και έλαβε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα σε νεαρή ηλικία και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής τον Αύγουστο του 1910. Η συνεχής ανάμειξή του στα πολιτικά δρώμενα της εποχής τον έφερε σε πολλά κυβερνητικά αξιώματα, όπου υπηρέτησε μεταξύ άλλων ως Υπουργός Οικονομικών, Υπουργός Εσωτερικών σε κυβέρνηση Βενιζέλου και Πρόεδρος της Βουλής σε διάφορες κυβερνήσεις.
Κατά την διάρκεια του Εθνικού Διχασμού, ο Ζαβιτζιάνος κράτησε μετριοπαθή στάση, διαφωνώντας με τον Βενιζέλο ενώ αργότερα έγινε από τους μεγαλύτερους επικριτές του. Ως Υπουργός Εσωτερικών, προώθησε νόμους για την τήρηση της δημόσιας τάξης και την πάταξη της ληστείας. Ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά αλλά τον Ιανουάριο του 1937 παραιτήθηκε, διαφωνώντας με την πολιτική της κυβέρνησης.
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα Αναμνήσεις εκ της ιστορικής διαφωνίας Βασιλέως Κωνσταντίνου και Ελευθερίου Βενιζέλου όπως την έζησα, 1914-1922 (Αθήνα, 1946-1947), Η χρεωκοπία του κεφαλαιοκρατισμού και του σοσιαλισμού και το νεοφιλελεύθερον οικονομικόν σύστημα (Αθήνα, 1948). Απεβίωσε στην Αθήνα το 1951.
