Γεννήθηκα ένα ζεστό, καλοκαιρινό πρωινό του Ιούνη στη Νάουσα κι από τότε ονειρεύομαι παγωτό κεράσι, θάλασσες με αστερίες και γοργόνες και καρπούζια δίχως κουκούτσια. Ζω, από όσο μου λένε οι δικοί μου άνθρωποι, σε ένα σύννεφο, το οποίο χρωματίζω αναλόγως τις στιγμές μου. Χρώματα, ευτυχία κι ελπίδα ρουφάω από τα παιδιά μου κι από όλα τα παιδιά, πολλά από τα οποία συναντώ και συνδεόμαστε στις παρουσιάσεις των βιβλίων μου ξαναβρίσκοντας κάτι από την παιδικότητα κι αθωότητα των χρόνων που έφυγαν.