Για πάρα πολύ καιρό, και πάντως πριν γράψω το βιβλίο Θαρραλέες Ψυχές, έψαχνα, μάταια, να βρω το βαθύτερο νόημα της ζωής μου.
Εν έτει 2003, το ψάξιμό μου πήρε μια καινούρια, απροσδόκητη τροπή, όταν αποφάσισα να συμβουλευτώ ένα μέντιουμ. Μολονότι είχα μια ακλόνητη πίστη στον Θεό, δεν είχα ποτέ μου (απ’ όσο ήξερα, τουλάχιστον) κάποια προσωπική εμπειρία πάνω στο μεταφυσικό. Έκανα μια έρευνα ανάμεσα σε διάφορα μέντιουμ και επέλεξα κάποιο με το οποίο αισθανόμουν άνετα.
Η συνεδρία μου με το μέντιουμ έλαβε χώρα στις 7 Μαΐου 2003. Θυμάμαι την ακριβή ημερομηνία, γιατί εκείνη ακριβώς την ημέρα η ζωή μου άλλαξε. Είπα στο μέντιουμ πολύ λίγα πράγματα σχετικά με τον εαυτό μου, περιγράφοντας απλώς την κατάστασή μου σε πολύ γενικές γραμμές. Εκείνη μου εξήγησε ότι ο καθένας μας έχει πνευματικούς οδηγούς, άυλες οντότητες με τις οποίες σχεδιάζουμε τις ζωές μας πριν έρθουμε στον κόσμο. Μέσω εκείνης μπόρεσα να μιλήσω με τους δικούς μου πνευματικούς οδηγούς. Ήξεραν τα πάντα για μένα – όχι μόνο πράγματα που είχα κάνει, αλλά ακόμα και πράγματα που είχα σκεφτεί ή αισθανθεί. Για παράδειγμα, αναφέρθηκαν σε μια συγκεκριμένη προσευχή που είχα απευθύνει στον Θεό περίπου πέντε χρόνια πριν. Σε κάποια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή, είχα προσευχηθεί λέγοντας «Θεέ μου, δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου. Σε παρακαλώ, στείλε μου βοήθεια». Οι οδηγοί μου μου είπαν ότι μου δόθηκε αόρατη βοήθεια και με το παραπάνω. «Η προσευχή σου εισακούστηκε», μου είπαν. Έμεινα κατάπληκτος.
Έχοντας σφοδρή επιθυμία να κατανοήσω τις ταλαιπωρίες που είχα περάσει, ρώτησα τους οδηγούς μου σχετικά με τις μεγαλύτερες προκλήσεις που είχα αντιμετωπίσει. Μου εξήγησαν ότι είχα προγραμματίσει αυτές τις προκλήσεις πριν καν γεννηθώ – όχι φυσικά με σκοπό να ταλαιπωρηθώ, αλλά για την προσωπική μου εξέλιξη που θα ερχόταν ως αποτέλεσμα. Αυτή η πληροφορία με συντάραξε. Το συνειδητό μου δεν είχε την παραμικρή ιδέα περί προγεννητικού προγραμματισμού, αν και ενστικτωδώς διέκρινα μια αλήθεια μέσα στα λόγια τους.