Η γη της στάχτης και των διαμαντιών. Η μαθητεία μου στην Πολωνία και 26 γράμματα του Γέρζι Γκροτόφσκι
Land of ashes and diamonds. My apprenticeship in Poland. 26 letters from Jerzy Grotowski to Eugenio Barba (τίτλος πρωτοτύπου)
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-960-558-411-5
Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα, 11/2026
1η έκδ. || Νέα || Μελέτες για το θέατρο
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλική
Ενιαία τιμή έως 9/5/2028
€ 16.96 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Χαρτόδετο
14 x 21 εκ., 420 γρ., 284 σελ.
Περιγραφή
Το πρώτο μέρος του βιβλίου –Η γη της στάχτης και των διαμαντιών– αναφέρεται σε μια περίοδο της υπόγειας ιστορίας του θεάτρου και σε μια ιστορία αγάπης. Το έγραψα με την πρόθεση να προσφέρω μια μαρτυρία για τα συγκεκριμένα κρίσιμα χρόνια του θεάτρου του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, για την επώαση και την εδραίωση της θεατρικής εξέγερσης απ’ τον Γέρζι Γκροτόφσκι, τον Λούντβικ Φλάσεν, τον Γέρζι Γκουράφκσι και μια μικρή ομάδα ηθοποιών που ήταν γύρω τους. Το πλαίσιο είναι η σοσιαλιστική Πολωνία, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου της ιστορίας της που σημαδεύτηκε από ένα αστυνομικό καθεστώς και από το πάθος μιας διανοητικής και καλλιτεχνικής ζωής που ήταν την ίδια στιγμή μια απελευθερωτική κραυγή αλλά και μια ακούραστη προσπάθεια διαμόρφωσης της ελευθερίας.
[...] Τα γράμματα που έχω στείλει εγώ στον Γκροτόφσκι είχαν φυλαχτεί στα αρχεία του Θεατρικού Εργαστηρίου στο Βρότσλαβ. Όταν ο Λούντβικ Φλάσεν και οι ηθοποιοί δήλωσαν το κλείσιμο του Εργαστηρίου το 1984, ενώ ο Γκροτόφσκι ζούσε στο εξωτερικό ως άπατρις, τα γράμματα χάθηκαν. Εδώ, μπορώ να δημοσιεύσω μόνο μια αλληλογραφία μειωμένη σε αριθμό.

Ο Εουτζένιο Μπάρµπα (Eugenio Barba) γεννήθηκε στο Μπρίντιζι και µεγάλωσε στην Καλλίπολη της επαρχίας Λέτσε της Ιταλίας. Το 1954, σε ηλικία 18 ετών, µετανάστευσε στη Νορβηγία, όπου εργάστηκε αρχικά ως οξυγονοκολλητής και αργότερα ως ναύτης σε νορβηγικό φορτηγό πλοίο. Παρακολούθησε βραδινά µαθήµατα στο Πανεπιστήµιο του Όσλο, από όπου αποφοίτησε µε πτυχίο στη γαλλική και νορβηγική λογοτεχνία καθώς και στην ιστορία των θρησκειών. 
Το 1961, έλαβε υποτροφία από την UNESCO και εγγράφηκε στη Σχολή Θεάτρου της Βαρσοβίας. Αποχώρησε µετά από έναν χρόνο για να συνεργαστεί µε έναν νεαρό σκηνοθέτη της ηλικίας του στην πόλη Οπόλε, τον Γέρζι Γκροτόφσκι.
Αφού εκδιώχθηκε από την Πολωνία από τις κοµµουνιστικές αρχές, ο Μπάρµπα επέστρεψε στο Όσλο, όπου, τον Οκτώβριο του 1964, ίδρυσε το Odin Teatret µαζί µε τέσσερις νέους που είχαν απορριφθεί από την Εθνική Σχολή Θεάτρου. Ξεκίνησε ως ερασιτεχνικό θέατρο, αναπτύσσοντας ένα αυστηρό πρόγραµµα µαθητείας –εκπαίδευσης– στην υποκριτική, βασισµένο σε σωµατικές και φωνητικές ασκήσεις. 
Το 1966, έλαβε πρόσκληση από µια δανική πόλη, το Χόλστεµπρο, η οποία επιθυµούσε να αποκτήσει θέατρο, παρότι δεν είχε τη δυνατότητα να το συντηρήσει. Οι παραστάσεις τού Odin Teatret έτυχαν θερµής υποδοχής και περιόδευσαν στην Ευρώπη, κερδίζοντας διεθνή αναγνώριση. 
Το 1974, ο Μπάρµπα εγκατέλειψε το καταφύγιό του στο Χόλστεµπρο και µετέφερε το Odin Teatret στο Carpignano, ένα χωριό στο Salento. Για πέντε µήνες, ο ίδιος και οι ηθοποιοί του εργάστηκαν σε εξωτερικούς χώρους και πειραµατίστηκαν µε την «ανταλλαγή» (barter) – µια τελετή αµοιβαίας γνωριµίας ανάµεσα στη θεατρική οµάδα και τον τοπικό πληθυσµό.
Το 1980, ίδρυσε τη Διεθνή Σχολή Θεατρικής Ανθρωπολογίας (ISTA). Μαζί µε µια οµάδα δασκάλων, χορευτών, ηθοποιών, µελετητών και ανθρωπολόγων –τόσο από την Ασία όσο και από τη Δύση– ο Μπάρµπα διεξήγαγε, κατά τη διάρκεια των 17 συναντήσεων της ISTA, µια συνεχή σειρά συγκριτικών πρακτικών ερευνών. Το 2002, εγκαινίασε το Κέντρο Ερευνών Θεατρικού Εργαστηρίου (Centre for Theatre Laboratory Studies) στο Χόλστεµπρο, σε συνεργασία µε το Πανεπιστήµιο του Aarhus. 
Το 2020, ο Μπάρµπα ίδρυσε στην Ιταλία, µαζί µε την ηθοποιό Julia Varley, το Ίδρυµα «Barba Varley» (Barba Varley Foundation), µε σκοπό τη στήριξη των «ανώνυµων» – ανθρώπων, εντός και εκτός του θεάτρου, που δραστηριοποιούνται σε δυσχερείς συνθήκες.
Μεταξύ των καλλιτεχνών που διαµόρφωσαν την ιστορία του θεάτρου κατά το δεύτερο µισό του εικοστού αιώνα, ο Εουτζένιο Μπάρµπα είναι ο µόνος που εργάστηκε καινοτόµα σε όλους τους τοµείς της θεατρικής κουλτούρας: στην καλλιτεχνική δηµιουργία, τον θεωρητικό στοχασµό, τη µετάδοση επαγγελµατικής γνώσης, την εργασία πάνω στην ιστορική µνήµη, την επιστηµονική έρευνα, καθώς και στη χρήση του θεάτρου σε ποικίλα κοινωνικά πλαίσια – ως ένα διαπολιτισµικό εργαλείο για την καλλιέργεια σχέσεων µεταξύ διαφορετικών πολιτισµών και εθνοτήτων

1. Προοίμιο

2. Η γη της στάχτης και των διαμαντιών. Η μαθητεία μου στην Πολωνία

Μια κινηματογραφική ταινία που αλλάζει ζωές

Φίλοι

Ταξίδια

Οπόλε

Αρχέτυπα και σαμάνοι

Διασχίζοντας ερήμους και κάνοντας οτοστόπ

Η Καινή Διαθήκη του θεάτρου

Σχέσεις και παρτίδες σκάκι

Χίλιες και μία νύχτες

Παλμός, ρυθμός, κίνηση

Λογοκριτές και σύμμαχοι

Πώς να είσαι ταυτόχρονα και περιστέρι και φίδι

Η αξία ενός λεωφορείου

Πρώτο φλας μπακ

Ψάχνοντας για θέατρο

Ο μοναχικός Άμλετ

Persona non grata

Δεύτεροφλαςμπακ

Διψώντας για θέατρο

Χόλστεμπρο

Για ένα φτωχό θέατρο

Η τελευταία παραγωγή

Ο αόρατος δάσκαλος

Μια αναπάντητη ερώτηση

Το λίγο είναι ο σωστός αριθμός
3. Αγαπητέ Κιμ. 26 γράμματα του Γέρζι Γκροτόφσκι προς τον Εουτζένιο Μπάρμπα

Γραφιστική επιμέλεια: Ατελιέ Artshade

Σχεδιασμός εξωφύλλου:Εβελίνα Λάζου 

Περιέχει 5 φωτογραφίες


Add: 2026-11-19 13:19:05 - Upd: 2026-11-19 13:21:35