Ο καιρός περνούσε και η μαμά είπε στα κουτάβια της: «Τέρμα πια η ανεμελιά, ήρθε η ώρα για δουλειά».
Ο Τορ έπεσε σε σκέψεις. Σκεφτόταν τι να γίνει στη ζωή του. Είχε ιδέες πολλές και ζωηρές, της νιότης μαντεψιές…
Μέχρι που μια μέρα συνάντησε ένα κοριτσάκι, τη Φωτεινή.
Την πλησίασε, την ένιωσε, έβαλε τη μουσούδα του στο πρόσωπό της και αισθάνθηκε τα δάκρυά της που κυλούσαν.
Ήταν η αρχή μιας ξεχωριστής ιστορίας δύο όμορφων ψυχών.
Τι ήταν όμως αυτό που τους ένωσε;

