Το σπίτι της Γκρέτα ήταν τόσο κοντά στην παραλία του Αλμυρού Νερού που, μερικές φορές, τα κύματα περνούσαν μαλακά κάτω από την είσοδο. Η Γκρέτα τρελαινόταν να κάνει βουτιές στο νερό και ν’ αγγίζει τον βυθό με τ’ ακροδάχτυλά της.
Συχνά-πυκνά, όταν οι γονείς της τη φώναζαν να επιστρέψει στο σπίτι,
εκείνη ούτε καν απαντούσε· Από το ένα αυτί έμπαινε, από το άλλο
έβγαινε.
«ΓΚΡΕΤΑ!» τη μάλωνε η μαμά. «Είσαι τελείως κουφή όταν κολυμπάς
στη θάλασσα!»
«Φταίει το νερό. Μπαίνει στ’ αυτιά μου και δεν ακούω τίποτα» έβρισκε
δικαιολογία η Γκρέτα.
Μια μέρα, καθώς έβγαζε το κεφάλι της από το νερό, ένιωσε ένα
παράξενο γαργαλητό στο αριστερό της αυτί. Έκανε να το αγγίξει,
πουθενά το αυτί! Είχε εξαφανιστεί!
«Έχασα το αριστερό μου αυτί στη θάλασσα» εξήγησε τρομαγμένη
όταν επέστρεψε στο σπίτι.
Παρακαλώ, συμπληρώστε το email σας και πατήστε αποστολή.