Είναι η «Χαραμάδα» απλώς μια ιστορία μυθοπλασίας;
Μια σχισμή στο πάτωμα, στον τοίχο, οπουδήποτε;
Ένα ελάττωμα ή μια βλάβη που επιδιορθώνεται;
Ή μήπως ένα σημείο βαθιά μέσα μας, όπου κρύβουμε τα συναισθήματά μας και τα «θέλω» μας;
Μια κλειδαρότρυπα μέσα από την οποία κοιτάζουμε το μέλλον, χωρίς να τολμάμε να κάνουμε το βήμα, καθώς το παρελθόν μάς κρατάει στάσιμους;
…Και τελικά, μήπως είναι η σύνδεση με το χθες, οι μνήμες μας, η γέφυρα που μας ενώνει μαζί του;
Οι ρίζες μας, χάρη στις οποίες πατάμε γερά στη γη και εκτοξευόμαστε στο μέλλον ανθίζοντας;

