Στο τέταρτο ποιητικό βιβλίο της η Αυγή Λίλλη μετατοπίζει το συγγραφικό βλέμμα· ο υπαρξιακός στοχασμός υπερβαίνει την ιδιωτική συνθήκη, αντικρίζοντας τη ζωή μέσα από το «ανέκκλητα προσχεδιασμένο» μέλλον μιας βιωμένης ιστορικότητας. Ωστόσο, μέσα στη δυστοπία των ακραίων φαινομένων, η λαχτάρα του ανθρώπου παραμένει αμετακίνητη, διεκδικώντας χρόνο και παρουσία στην ιστορία – του εαυτού και του κόσμου.
Περιγραφή
Μια υδρία στην έξοδο για την ανομβρία / κι έναν πέλεκυ στην είσοδο για το αδιέξοδο· / αυτά θ’ αφήσω / στα άλλα εγώ και στα άλλα εσύ που δεν γνωρίσαμε / ας αποκρυπτογραφήσουν οι αντωνυμίες τη γλώσσα / που πρωτόγονα μιλήσαμε».
Στο τέταρτο ποιητικό βιβλίο της η Αυγή Λίλλη μετατοπίζει το συγγραφικό βλέμμα· ο υπαρξιακός στοχασμός υπερβαίνει την ιδιωτική συνθήκη, αντικρίζοντας τη ζωή μέσα από το «ανέκκλητα προσχεδιασμένο» μέλλον μιας βιωμένης ιστορικότητας. Ωστόσο, μέσα στη δυστοπία των ακραίων φαινομένων, η λαχτάρα του ανθρώπου παραμένει αμετακίνητη, διεκδικώντας χρόνο και παρουσία στην ιστορία – του εαυτού και του κόσμου.