Η φιλοσοφία του Μάρτιν δεν μπορεί να κατανοηθεί αν αποσπαστεί από τη Βιβλική ερμηνευτική του, τη θρησκειοϊστορία του και την προσπάθειά του να συγκροτήσει τη νέα ταυτότητα του Εβραίου μέσα στο χριστιανικό και νεωτερικό περιβάλλον της Ευρώπης του 20ού αιώνα. Πίσω από την πασίγνωστη φιλοσοφία του διαλόγου εκτείνεται ένας πλατύτερος πνευματικός ορίζοντας: η Βιβλική ερμηνεία, η θρησκειολογία, και η ανανέωση της εβραϊκής αυτοσυνειδησίας. Η παρούσα μελέτη αποπειράται να εισαγάγει τον αναγνώστη σ’ αυτό το πνευματικό περιβάλλον.
Αποπειραθήκαμε ακόμα να καταδείξουμε πως η σκέψη του διανοητή από τη Γαλικία μπορεί να «σηκώσει» και μια ανάγνωση διαφορετική απ’ τη συνηθισμένη, δηλαδή μια ανάγνωση του σχήματος της διαλογικής σκέψης οργανικά συνδεδεμένη με τη σύνθετη Βιβλική και θρησκευτική προβληματική του Μπούμπερ, που εγείρει ζητήματα απτόμενα της παύλειας θεολογίας, της απομάκρυνσης από το αρχαίο ιουδαϊκό πρότυπο της Πεντατεύχου και της νομικής κανονιστικότητας του ραββινικού Ιουδαϊσμού.

