Για τους έρωτες αυτού του κόσμου…
Σ’ ευχαριστώ.
Για εκείνο το βλέμμα.
Που λαμπερό και αμήχανο
ξόρκισε τη σιωπή μου.
Και για τη μνήμη.
Τη θύμηση που έσπειρες
σαν δροσιά πρωινού.
Και για τα άλλα.
Εκείνα που έλειψαν
στον χορό της στιγμής.
Σ’ ευχαριστώ.
Γι’ αυτό που πέρασε.
Γι’ αυτό που έρχεται.
Για ό,τι μοιάζει εδώ κι ας
μην είναι ακόμα.
Θάνος Λουτριώτης
