Και να ’μαι εδώ, μετέωρος,
στην πάλη του παρελθόντος και του μέλλοντος
να προσπαθώ να χτίσω τη φωλιά μου
να βρω έναν χώρο να χωρέσω
να βρω τη φωτιά που μέσα της θα δω
τις αξίες και τα όνειρα που πάντα υμνούσα
και μέσα της να λυτρωθώ,
εγώ το καύσιμο,
εγώ και το αποκαΐδι.

*

Στον πιο πολύ κόσμο την ένιωσα τη μοναξιά μου
μέσα στη βουή και στα θέλω των άλλων
ένιωσα αποξενωμένος,
μέσα σε αυτή την οχλαγωγία
ένιωθα να μη χωρώ.

*

Μάχομαι για έναν πολιτισμό,
έναν πολιτισμό που δεν περιορίζεται σε καλούπια
αρχαιοελληνικών αμφορέων και κιόνων.
Για έναν πολιτισμό που δεν θάβεται
στην αίγλη του παρελθόντος.
Για έναν πολιτισμό που δεν εκπίπτει
στα πρότυπα του σύγχρονου κόσμου,
που δεν γνωρίζει από υλικά εφήμερα αγαθά
παρά μόνο για ψυχικά αιώνια.
Ο πολιτισμός στα αθώα και ειλικρινή μάτια
φαντάζει ατόφιο χρυσάφι
και όχι φτηνό πέτρωμα.

*

Δεν θέλω απλώς να σε ερωτευτώ
θέλω να μπω στον ναό της ψυχής σου
στον ναό του σώματός σου
και ωσάν πιστός
να προσπέσω στο ιερό σου
και να χαθώ σε μια βαθιά ψαλμωδία,
σε έναν παιάνα που να προσπαθεί
να σε ερμηνεύσει.
(Ω, Έρωτα εσύ, θεέ,
πόσοι δυνήθηκαν να σε αγγίξουν
και κάηκαν στη φωτιά σου
αιώνια παραναλώματα μιας μάχης
που δεν θα κερδηθεί!)