Η έννοια της ιστορικής εκπαίδευσης διαμορφώνεται ανάλογα με το ιστορικό πλαίσιο της εποχής στην οποία τη μελετάμε. Επηρεάζεται από ιστοριογραφικές τάσεις με σημαντικό αποτύπωμα στην ιστορία και στην ιστορική εκπαίδευση, από τα μοντέλα ιστορικής σκέψης στην εκπαίδευση και από σημαντικές γεωπολιτικές και κοινωνικές μεταβολές. Η έννοια της βιωματικής μάθησης συνδέεται με φιλοσοφικές απόψεις και ερμηνείες ανάλογα με τη σημασία που δίνουν οι άνθρωποι στην εμπειρία. Το παιχνίδι είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης και του πολιτισμού μία δημιουργική και εθελοντική δραστηριότητα η οποία έχει υλικά και πνευματικά οφέλη για τον άνθρωπο και του προσφέρει διαφυγή από τη ρουτίνα, ψυχαγωγία και χαρά. Το βιβλίο αυτό διαπραγματεύεται αυτές τις τρεις έννοιες (ιστορική εκπαίδευση, βιωματική μάθηση και παιχνίδι) συνομιλώντας με την εκπαιδευτική κοινότητα μέσα από μία δημοσκοπική έρευνα στην οποία συμμετείχαν 386 εκπαιδευτικοί (229 από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και 160 από τη Δευτεροβάθμια) από τις σχολικές μονάδες όλης της χώρας. Η συλλογή και η επεξεργασία των δεδομένων αυτής της έρευνας έδειξαν ότι υπάρχει ενεργό ενδιαφέρον για το θέμα αυτό από την εκπαιδευτική κοινότητα. Επιπλέον, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, διαμορφώνεται μία συγκεκριμένη εικόνα για το νόημα που αποδίδουν οι εκπαιδευτικοί στην έννοια της βιωματικής μάθησης και του παιχνιδιού στην ιστορική εκπαίδευση. Συμπερασματικά, οι εκπαιδευτικοί που συμμετείχαν στην έρευνα χρησιμοποιούν βιωματικές δραστηριότητες και παιχνίδι στη διδασκαλία της ιστορίας και σε εκπαιδευτικά προγράμματα με ιστορικό προσανατολισμό, συσχετίζουν αυτές τις δραστηριότητες με την εμπλοκή της φυσικής παρουσίας και αναφέρουν πολλά άλλα στοιχεία, ώστε να μπορούμε να σχηματίσουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα για το νόημα και τη σημασία που αποδίδουν στην ιστορική εκπαίδευση και τη σχέση της με τις βιωματικές δραστηριότητες και το παιχνίδι.