έκτη κατά σειρά, ποιητική συλλογή του Νίκου Βασιλάκου. Τα
ποιήματα της νέας αυτής συλλογής αντανακλούν μεν την ίδια
αντισυμβατική και ανατρεπτική ματιά του ποιητή που κυριαρχεί
και στις προηγούμενες συλλογές του, όμως τώρα εστιάζουν και
προβάλλουν μία ξεκάθαρα μαχητική και κοινωνικά αγωνιστική
στάση ζωής. Μια στάση ζωής που ο ποιητής θεωρεί πια
απολύτως αναγκαία στις μέρες μας, αν είναι να υπάρξει
ουσιαστική αντίσταση σ' αυτήν την επέλαση των δρεπανηφόρων
του Νέου Μεσαίωνα που βιώνει πλέον ο άνθρωπος, σε όλα τα
μήκη και πλάτη της γης. Ένα χαρακτηριστικό δείγμα γραφής από
τη συλλογή:
“Διασάλευσις Τάξεως”
Είπα:
“Είδα το μέλλον.
Και το μέλλον είναι
ένα μικρό γυμνό κορίτσι
καμένο από τις βόμβες λευκού φωσφόρου,
που τρέχει ουρλιάζοντας στο δρόμο”.
Είπες:
“Είδα το μέλλον.
Και το μέλλον είναι
ένας δυνατός, όμορφος άντρας
με το άστρο καρφωμένο στο μπερέ,
με καθάρια, στοχαστικά μάτια”.
Θα αυτομολήσω στο μέλλον σου.
