Ο ψυχολογικός ρεαλισμός είναι το ύφος που έχει ιστορικά κυριαρχήσει στην τέχνη του κινηματογράφου. Ωστόσο ο Paul Schrader, με τούτο το εμβληματικό βιβλίο, φέρνει στο προσκήνιο και οριοθετεί το υπερβατικό ύφος, το οποίο μέσω της λιτής κινηματογράφησης, μιας υποκριτικής απαλλαγμένης από κάθε επιτήδευση και ενός μοντάζ που αποφεύγει τον σχολιασμό χαρίζει στον κινηματογράφο μια διάσταση αμιγώς πνευματική. Για να ανιχνεύσει τις εκφάνσεις αυτού του ύφους, αναλύει το ύφος τριών μεγάλων δημιουργών —του Γιασουτζίρο Όζου, του Ρομπέρ Μπρεσσόν και του Καρλ Τέοντορ Ντράγιερ— υποστηρίζοντας πως, παρά τις διαφορετικές πολιτισμικές τους αφετηρίες, οι καλλιτέχνες αυτοί μοιράζονται μια κοινή δραματουργική γλώσσα.