Κατοχή, 1943.
Ο νεαρός αξιωματικός της Χωροφυλακής Σωτήρης Ξανθάκης, βγαίνοντας από το αρχηγείο, πολύ γρήγορα αντελήφθη ότι κάποιος περίεργος τον παρακολουθούσε. Οι εποχές ήταν πολύ επικίνδυνες και η ζωή του ανθρώπου χωρίς καμία απολύτως αξία. Περισσότερο ανησύχησε μήπως παρακολουθούνταν από τους Γερμανούς, γιατί είχε συνδεθεί και με μια μικρή αντιστασιακή οργάνωση. Στον έλεγχο που αναγκάστηκε να κάνει, ο άγνωστος παρουσιάστηκε ως Ιταλός αξιωματικός που ζητούσε βοήθεια να κρυφτεί αλλά και να μεταφερθεί εκτός Αθηνών. Παρ’ όλες τις προσπάθειές του ήταν αδύνατον να τον απομακρύνει, γι’ αυτό αποφάσισε να δρομολογηθεί άμεσα η διαφυγή του ζητώντας βοήθεια και από μερικούς φίλους.
Η εντυπωσιακή απόδρασή του από το λεκανοπέδιο, η σύλληψή του από τους αριστερούς αντάρτες και αργότερα από την Χωροφυλακή, η φυλάκισή του, ήταν η άσχημη πορεία του στην Ελλάδα. Δεκαετίες αργότερα, η θύμηση και η υποχρέωση έκαναν τον Ιταλό να επιστρέψει στην Ελλάδα για να πει από κοντά ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους τον βοήθησαν.
Η επανασύνδεση με κάποιους ήταν ενθουσιασμός, όμως μια τυχαία ανακάλυψη από τον πρώην πλέον αξιωματικό της Χωροφυλακής, εμφάνισε ένα μεγάλο μυστικό του Ιταλού που άλλαξε όλο το ευχάριστο κλίμα μεταξύ τους και δρομολογήθηκα πρωτόγνωρες καταστάσεις, μένοντας στις αμφιβολίες μέχρι το τέλος.
