Θέλοντας να «σωθούν» οι λέξεις που θυμήθηκα, «ξαναγεννιούνται» μέσα από αυτές τα πρόσωπα που τις μίλησαν, εικόνες, καθημερινές ιστορίες, παροιμίες, γητειές, ήχοι, μυρωδιές, βιώματα, φράσεις που κουβαλούν συνήθειες και τρόπο αντιμετώπισης συνθηκών ζωής, σχέσεων ανθρώπων στον τόπο τον αγαπημένο... της μονάκριβης Γουμένισσας των παιδικών χρόνων! Της Γουμένισσας που αγωνίστηκε και διατήρησε την ελληνική της ταυτότητα, παρόλη την πολιτισμική ιδιαιτερότητά της μέσα από τη διγλωσσία που καταλήγει μόνο να έχει πλούσιο πολιτιστικό και λαογραφικό ενδιαφέρον.
