Μια αστυνομική ιστορία υπονομευμένη από τον ίδιο της τον συγγραφέα: η "Σπασμένη στάμνα" είναι και αυτό. Η υπόθεση ξεκινάει από μια ελάσσονος σημασίας καταγγελία, κινδυνεύει να μείνει δικαστική πλάνη και καταλήγει σε αποκάλυψη μεγατόνων. Η ολιγόωρη απόοταση από το πρώτο ως το τρίτο σημείο διανύεται μέσω μιας διαδρομής γεμάτης περιπλοκές, ψέματα, βολικές συμπτώσεις, συκοφαντίες, υπαναχωρήσεις, αμφιβολίες, αλληλοκατηγορίες, απόπειρες συγκάλυψης, ψευδομαρτυρίες και μπόλικες ατάκες ενώπιον της έδρας, ικανές να κάνουν το ακροατήριο να λυθεί στα γέλια. Πάνω κάτω ό,τι συμβαίνει πάντα στις δίκες που απασχολούν την κοινή γνώμη. Εάν όντως όλα αυτά θυμίζουν τις ειδήσεις των εννιά, ετούτο γίνεται γιατί η "Σπασμένη στάμνα" ανήκει στο corpus εκείνων των μεγάλων έργων, των ανά πάσα στιγμή επίκαιρων, που τα ανασύρουμε από το πνευματικό οπλοστάσιο της ανθρωπότητας για να φωτίσουμε τα κακώς κείμενα της δικής μας εποχής.