Στον πυρήνα του αφηγήματος βρίσκεται η στάση του ανθρώπου απέναντι στο μυστήριο της ζωής και του θανάτου, σε μια εποχή κατά την οποία η ανθρωπότητα στέκει μετέωρη ανάμεσα σε μια εύθραυστη αισιοδοξία, που πηγάζει από την κυριαρχία της επιστήμης και της τεχνολογίας, και στην αίσθηση ότι, στην πραγματικότητα, κανένα από τα μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα δεν έχει βρει ακόμη απάντηση.
Με ένα γλυκόπικρο χιούμορ να διατρέχει την αφήγηση και τις αντιλήψεις των ηρώων να δοκιμάζονται, ο συγγραφέας οδηγεί το αφήγημα στην έξοδο, έχοντας κλονίσει κάθε βεβαιότητα.
