Ένα αγόρι μεγαλώνει στη δυτική Αθήνα τη δεκαετία του '60. Χωμάτινοι δρόμοι, ποδήλατα, θερινά σινεμά, φτώχεια, αξιοπρέπεια, σκληρά σχολεία, πρώτα φιλιά, τρία κόρνερ πέναλτι, αλληλεγγύη της γειτονιάς, ο Θεοδωράκης το '66, πρωινό Δικτατορίας, μια δήλωση στην Ασφάλεια, τσιγάρα στις σχολικές τουαλέτες, έλεγχοι για μαλλιά, κοπάνα στο Πολυτεχνείο, θέατρο στο Εθνικό και στου Κουν φτιάχνουν το σκηνικό μιας εφηβείας που στήνεται στις σελίδες του βιβλίου και ζητά να μη γίνει ανάμνηση, αλλά ένα καινούργιο όνειρο.
Δυτική Αθήνα. Ενθυμήσεις και αφηγήσεις της δεκαετίας του 1960. Μοσχοβολούσε ο τόπος τότε! Ήταν ωραία τότε. Η δροσερή εσωτερική αυλή ήταν κυριολεκτικά η καρδιά του σπιτιού. Παλιά, πέτρινα σπίτια σκίαζαν τον χωμάτινο δρόμο. Πολλά έχουν αλλάξει στη Αθήνα των παιδικών μας χρόνων. Χάθηκαν μια για πάντα, όπως χάθηκαν και οι άνθρωποι που ζούσαν τότε. Οι παππούδες, οι γονείς μας, οι φίλοι τους. Τη θέση των μικρών μονώροφων σπιτιών με τις αυλές πήραν ψηλές πολυκατοικίες με pilotis γεμάτα αυτοκίνητα. >>>
