Δεν είναι όλα τα παραμύθια για παιδιά. Και σίγουρα, δεν είναι όλα τα παραμύθια αθώα. Στη συλλογή «Κοκκινοσκουφίτσες και Κακοί Λύκοι», το γνωστό παραμύθι ξεγυμνώνεται από το ασφαλές του τέλος και μεταφέρεται στον κόσμο της πραγματικότητας. Εκεί όπου οι λύκοι δεν ζουν μόνο στα δάση, αλλά σε πολυκατοικίες, σπίτια, σχέσεις, οικογένειες. Και οι Κοκκινοσκουφίτσες δεν είναι πια μόνο παιδιά, αλλά είναι γυναίκες, μητέρες, κόρες, θύματα ή θύτες. Μέσα από ιστορίες ωμές, σκοτεινές, βαθιά ανθρώπινες, αλλά και αναπάντεχα χιουμοριστικές κάποιες φορές, οι συγγραφείς της ομάδας Γράφουμε Ιστορία, μας
αφηγούνται το γνωστό παραμύθι από την αρχή. Ιστορίες κακοποίησης, απώλειας, εκδίκησης, ενοχής, επιβίωσης και ανατροπής. Ιστορίες όπου το θύμα, κάποτε, αναγκάζεται να φορέσει το δέρμα του λύκου για να σωθεί. Γιατί υπάρχουν λύκοι που δεν τιμωρούνται ποτέ, υπάρχουν παραμύθια που δεν τελειώνουν και υπάρχουν στιγμές που η κοκκινοσκουφίτσα δεν περιμένει κανέναν να τη σώσει.
Αυτό είναι το δεύτερο συλλογικό βιβλίο της συγγραφικής ομάδας Γράφουμε Ιστορία, μετά τη συλλογή «Μικρές Ιστορίες, Μεγάλες Αμαρτίες».
