Τα παραμύθια του Ρέννου Οιχαλιώτη απευθύνονται πρώτα σε παιδιά, δεν περιορίζονται όμως στην παιδική ηλικία. Κάτω από την απλότητα, το χιούμορ και την περιπέτεια, διατηρούν μια τρυφερή πίστη στον άνθρωπο και στη δυνατότητά του να αλλάζει. Μας θυμίζουν πως ο κόσμος δεν μεταμορφώνεται μόνο με τις μεγάλες πράξεις, αλλά και με τις μικρές: με μια φωνή που αντιστέκεται, με ένα χέρι που βοηθά, με μια θέση που αφήνεται για τον άλλον.
Αυτός είναι, ίσως, ο βαθύτερος τόπος των παραμυθιών του Ρέννου: ένας κόσμος φαντασίας, χιούμορ και τρυφερότητας, που όλα έχουν φωνή, κανένα πλάσμα δεν είναι τόσο μικρό, ώστε να μη μετρά και καμία καλή πράξη τόσο ασήμαντη, ώστε να μην μπορεί να αλλάξει την πορεία της ιστορίας.
