Στον δρόμο δεν υπάρχουν μεγάλα δράματα, μόνο μικρές κουβέντες. Γιαγιάδες που ανεβαίνουν μόνες τους στο λεωφορείο ή θυμούνται μια κεντημένη πεταλούδα, κορίτσια που μαζεύουν γόπες, ζώα, πετούμενα και παράξενοι άνθρωποι. Ιστορίες για το μεροδούλι και το μεροφάι. Για χέρια που δεν μπορείς να δαγκώσεις και τα φιλάς. Το «Στο ύψος του δρόμου» είναι ιστορίες καθημερινών πλασμάτων που κυκλοφορούν έξω εκεί...
Η φωνή της Μπάλιου στο βιβλίο είναι όπως και σε όλα της τα συγγράμματα αυθεντική και εύπλαστη. Κινείται περισσότερο μέσα στο στιγμιότυπο, σε εκείνο το τυχαίο περιστατικό στον άνθρωπο που μπορεί να συναντήσει κανείς το δρόμο του και να μη μάθει ποτέ την ιστορία του. >>>
