Χωρίς να αγνοούνται ορισμένες θετικές εξελίξεις των προηγούμενων κυβερνήσεων – όπως η πολυετής διευκόλυνση του χρέους από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή η ανάκαμψη της οικονομίας και των αγορών από την ΝΔ μετά το 2019 – το βιβλίο καταδεικνύει ότι αφενός το παραγωγικό και ανθρώπινο δυναμικό δεν έχουν αποκατασταθεί στα προ της κρίσεως επίπεδα, και αφετέρου η απόσταση που τα χωρίζει από τις άλλες χώρες της Ευρώπης παραμένει ακόμα μεγάλη.
Ακόμα όμως και η αναζωπύρωση της ανάπτυξης οφείλεται κυρίως στους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, το οποίο σύντομα τελειώνει χωρίς να αφήνει ένα πλέγμα επενδύσεων, υποδομών και μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να δράσουν ως κινητήρια δύναμη μιας εθνικής ανασυγκρότησης. Η έλλειψη τους έχει οδηγήσει σε μία εκτίναξη του πληθωρισμού που αύξησε το κόστος προϊόντων και υπηρεσιών, συρρίκνωσε την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, και εκτόξευσε τις ανισότητες για τα πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού.
Επενδύσεις φυσικά υπήρξαν, όμως το πιο σημαντικό μέρος τους κατευθύνθηκε, όχι σε παραγωγικά κεφάλαια αλλά, προπάντων στο Real Estate με τα λεγόμενα funds και τον σκανδαλώδη θεσμό της Golden Visa. Το αποτέλεσμα είναι ολόκληρες περιοχές σε αστικά κέντρα και σε εθνικά ευαίσθητες περιφέρειες να εξαγοραστούν από αδιαφανή ξένα συμφέροντα εκτός ΕΕ, οξύνοντας το στεγαστικό πρόβλημα και εντείνοντας την δημογραφική απειλή.
