Ο εαυτός μας είναι ένας και ενιαίος. Ωστόσο, στον πρωταγωνιστή έγινε ένας παράξενος διαχωρισμός: ο εαυτός του διαχωρίστηκε στον επίγειο Εγώ, που φέρει τις σκιές του υποσυνείδητου γεμάτο πάθη και συναίσθημα μα χωρίς ηθική, και στον παράλληλο Εγώ, που λάμπει με το φως του συνειδητού, ένα πνευματικό ον σε μια ονειρική διάσταση, χωρίς όμως πάθη.
Πώς θα αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους τα δύο μέρη του ίδιου όντος στους διαλόγους και στις συγκρούσεις τους;
Ως δύο Σίσυφοι κουβαλούν ο καθένας τον δικό του βράχο, όμως τι υπάρχει στην κορυφή;
