Η συγγραφέας ετυμολογεί, αναλύει, παρουσιάζει τη γλώσσα σε όλες τις εκδοχές της για να αποδώσει τον δικό της ερωτόκοσμο, αυτόν που δεν επιδιώκει την ταύτιση, την αποδοχή ή την απόρριψή του από τον αναγνώστη, απλά συστήνεται ως υπαρκτός, αληθινός και κυρίως ανθρώπινος. Κι είναι αναγκαία η παρουσία και η συμβολή της γλώσσας, θα αποδείξει η ίδια ως ειδική επί του θέματος, για την ίδια την ύπαρξη του έρωτα, αφού χωρίς αυτήν δεν μπορεί να αναλυθεί, να εξηγηθεί, να αποδοθεί, ακόμα και να προκύψει, να αναδυθεί και να ανθίσει. >>>
Η Γαλλίδα θεωρητικός Suzanne Bernard, επισημαίνει ότι η ποιητική πρόζα συνιστά ένα ιδιότυπο λογοτεχνικό είδος, όπου η αφηγηματική εξέλιξη υποχωρεί προκειμένου να αναδειχθεί η πυκνότητα της εσωτερικής εμπειρίας. Η ποιητική πρόζα δεν ενδιαφέρεται πρωτίστως να αφηγηθεί ένα γεγονός· επιδιώκει να αποδώσει τον τρόπο με τον οποίο αυτό εγγράφεται στη μνήμη, μετασχηματίζεται σε εικόνα και αποκτά διάρκεια μέσα από τη χρήση της γλώσσας. >>>
