Κλείνοντας το βιβλίο και φυλλομετρώντας ξανά και ξανά λόγο και εικόνες, ενισχύθηκε μέσα μου η ώριμη επίγνωση που μου χαρίστηκε πρόσφατα. Ότι η έμφυτη δημιουργική παρόρμηση του ανθρώπου, που δεν αφορά την επιβίωση αλλά προκύπτει ως ανάγκη ψυχής, είναι ίσως το μεγαλύτερο και «θείο» δώρο που αντισταθμίζει το εγγενές τραύμα της θνητότητάς του.
>>>
Η αισθητική εμπειρία της συλλογής ολοκληρώνεται οργανικά μέσα από τη συνομιλία της ποίησης με την εικαστική τέχνη, καθώς το βιβλίο κοσμούν σχέδια του Τήνιου γλύπτη Πραξιτέλη Τζανουλίνο. Τα σχέδια αυτά, άμεσα εμπνευσμένα από το εμβληματικό νησί της Δήλου, δεν λειτουργούν ως απλή, εξωτερική εικονογράφηση, αλλά αναπτύσσουν έναν ισότιμο, ζωντανό διάλογο με τα χαϊκού του Μεταξά. >>>
