Ο ποιητικός λόγος του βιβλίου διαρθρώνεται διαλογικά. Μετά τον ορισμό του έρωτα από την ποιήτρια στο πρώτο ποίημα, η ποιητική γλώσσα γίνεται διχαλωτή και τη σκυτάλη την παίρνει διαδοχικά το ζευγάρι προσφέροντας τη δική του διαφορετική οπτική για τον έρωτα. >>>
Αποτελεί μια πολυφωνική και βαθιά εξομολογητική ποιητική κατάθεση με κεντρικό άξονα τον έρωτα ως υπαρξιακή εμπειρία. Μέσα από τριάντα τρία ποιήματα σε ελεύθερο στίχο, η ποιήτρια επιχειρεί να χαρτογραφήσει τις πολλαπλές εκφάνσεις της ερωτικής σχέσης: την έλξη, την αναμονή, την απουσία, τη διάψευση, τη σιωπή, τη συναισθηματική αποκάλυψη και την ανάγκη βαθύτερης επικοινωνίας με τον Άλλον. >>>
