ΟΝΕΙΡΟ

Ονειρεύτηκα ψες
πως έπινα έναν κουβά νερό με αστέρια.
Η δίψα μου ακόρεστη,
καθώς περπατούσα χαρούμενη
στα στενά δρομάκια της Γρανάδας.
Το φεγγάρι δεν άργησε
να με αναγνωρίσει
και άρχισε να μου παίζει παιχνίδια.
Ανεβοκατέβαινε στον ουρανό,
που είχε χρώμα βασάλτη λίθου,
κρυβόταν για λίγο
πίσω από κάτι λευκά συννεφάκια,
φόρεσε τον κίτρινό του μανδύα
για να είναι πιο επιβλητικό.
Ζήτησε τα αστέρια πίσω.
Απείλησε πως δεν θα γέμιζε ποτέ
χωρίς τα αστέρια,
θα έμενε μισό για πάντα.

Ξαφνικά άρχισε να πέφτει, να πέφτει, να πέφτει,
σαν να ’θελε να κατέβει μέσα στα χέρια μου
κι εγώ χαμογελούσα.

Μα το φεγγάρι πέφτει απ’ τον ουρανό
μόνο στα όνειρα…

/

DREAM

I dreamt last night
that I was drinking a bucket of water full of stars.
My thirst was insatiable
as I was walking joyfully
in the little narrow streets of Granada.
It did not take long for the moon
to recognise me
and it began to play games with me.
It kept climbing up and down the sky
in the colour of basalt stone,
hiding for a while
behind some tiny white clouds,
putting on its yellow cloak
to be more imposing.
It asked for the stars back.
It threatened that it would never be full again
without the stars,
it would stay half forever.

Suddenly it began to fall, to fall, to fall,
as if it wanted to come down into my arms
and I kept smiling.

But the moon falls from the sky
only in dreams...

*

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Μη με ψάξεις
στα παραθυρόφυλλα
τα ερμητικά κλεισμένα,
στη χάση της πανσέληνος
που με ζορίζει με κατάθλιψη,
στα μεσημέρια του καλοκαιριού
που κάνουν την άσφαλτο να λιώνει,
στα βασιλέματα του ήλιου
τα ροζ, τα μαγεμένα,
ανάμεσα σε φύλλα
που πεθαίνουν από έρωτα.

Βροχή έγινα
να ποτίσω την έρημο
που σ’ έχει ζώσει.
Δάκρυ έγινα
να με φορτωθείς στα μάτια σου,
ανακούφιση στενοχώριας.
Μελωδία έγινα
να με γεννήσεις
σε κάποια στιγμή δημιουργίας.

Μη με ψάξεις
σε εικόνες πανάρχαιες
με μύθους ή παραμύθια,
σε όνειρα κέρινα
που έλιωσαν από πιέσεις,
στον κατάλογο
με τις χαμένες σου αγάπες.
Άδικα.
Στην καρδιά σου
ψάξε με,
εκεί, θα με βρεις.

/

SEARCH

Search for me not
in the tightly closed shutters,
in the waning moon
that weighs on me
with depression,
on summer middays
that melt the asphalt,
in the pink,
enchanted sunsets
dying of love
among leaves.

I transformed into rain
to water the desert
that has engulfed you.
I became a tear
to burden your eyes,
a relief of sorrow.
I became a melody
for you to give birth to me
at some moment of creation.

Search for me not
in images of ancient times
with myths or fairy tales
in dreams of wax
that melted by pressures,
in the list
of your lost loves.
To no avail.
Search for me
in your heart,
You will find me there.